09 October 2011

Παραλίγο ανταγωνιστής των Jobs-Wosniak


Το έτος 1975 ήμουν σχετικά νέος ηλεκτρολόγος-μηχανικός με διδακτορικό και φαντάρος στην Κόρινθο. Σε μια έξοδο μετά τη λεγόμενη «βασική εκπαίδευση» -που ήταν ο ορισμός του χαμένου χρόνου-, συναντήθηκα με ένα φίλο και συνάδελφο, προγραμματιστή, ο οποίος είχε έρθει τότε από το εξωτερικό και μου ανακοίνωσε ότι σε ένα σεμινάριο που παρακολούθησε εκεί, τους είχαν περιγράψει ένα νέο ολοκληρωμένο ηλεκτρονικό κύκλωμα (IC), το οποίο δεν ήταν απλά ενισχυτής ή μνήμη ή κάτι συναφές, αλλά είχε ενσωματωμένη και «λογική» και το ονόμαζαν microprocessor.

Καθίσαμε σε ένα καφενείο και φανταζόμαστε, τι σημαντικά πράγματα θα μπορούσε κάποιος να αναπτύξει με αυτό το τσιπ. Ο συνάδελφος είχε δουλέψει στο εξωτερικό ως προγραμματιστής σε εταιρία, η οποία επεξεργαζόταν με κάτι απίθανα μεγάλα και θορυβώδη μηχανήματα, συνταγές φαρμακείων και έβγαζαν, ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, πίνακες για τη διακίνηση φαρμάκων, ποιος γιατρός έγραψε και ποιος ασθενής πήρε ποια φάρμακα και πόσα εισέπραξε ο φαρμακοποιός και άλλα τέτοια, τα οποία τώρα προσπαθούν να εφαρμόσουν με δυσκολίες στην Ελλάδα - με απείρως καλύτερα τεχνολογικά μέσα...

Ο συνάδελφος ανέλαβε να αναζητήσει στην Αθήνα ένα τέτοιο microprocessor σε αντιπροσώπους μεγάλων εταιριών, IBM, Texas Instruments, Motorolla, Nixdorf κ.ά. και να κάνουμε σε πρώτη ευκαιρία δοκιμές. Όμως, πουθενά δεν υπήρχε το τσιπ και κανένας εδώ δεν ήξερε τι ήταν αυτό. Από το εξωτερικό μαθαίναμε όμως ότι διάφοροι φίλοι είχαν ήδη προμηθευτεί τέτοια chips και έκαναν δοκιμές, αλλά δεν ήθελαν να μας στείλουν μερικά δείγματα, πρώτον επειδή δεν είχαμε χρήματα να τους πληρώσουμε -τι συνάλλαγμα να έχει ένας φαντάρος;- και,  δεύτερον, ίσως επειδή δεν ήθελαν να έχουν ανταγωνισμό.


Θυμάμαι που συζήταγα με άλλο φίλο, τότε υπάλληλο του ΟΤΕ, και του έλεγα για τον microprocessor, πώς θα μπορούσε να προωθήσει η αξιοποίησή του την τεχνολογία της τηλεφωνίας. Όχι αυτά τα απίστευτα που έγιναν μέσα στα επόμενα 30 χρόνια μέχρι σήμερα, αλλά αρχικές σκέψεις, να γίνει π.χ. χρονοχρέωση στα τηλεφωνήματα και να βελτιωθεί η ποιότητα των γραμμών με τα επιπλέον έσοδα, να υπάρχει διαθέσιμος ο τηλεφωνικός κατάλογος ηλεκτρονικά και άλλα σχετικά. Ο φίλος δεν ενδιαφερόταν καν να το συζητήσει, ίσως και να μην καταλάβαινε τι θα μπορούσε να βελτιωθεί: «Με μια δραχμούλα που κοστίζει (τότε) το τηλεφώνημα, τι βελτίωση μπορείς να κάνεις;», έλεγε. Είχε βολευτεί, όπως πολλοί άλλοι, με την υφιστάμενη κατάσταση και δεν ήθελε να την αλλάξει...

Πέρασε ο καιρός, ο φίλος προγραμματιστής βολεύτηκε σε μια τράπεζα, εγώ πήγα μετά το στρατό πάλι στην εκπαίδευση, όπως ήμουν στο εξωτερικό -αν και είχα προσπαθήσει να το αποφύγω- και, αμφότεροι, πήραμε τελικά σύνταξη από αυτές τις δουλειές.

Στη δεκαετία του 1980 πληροφορηθήκαμε ότι εκείνη την εποχή που ψάχναμε στην Αθήνα για έναν μικροεπεξεργαστή, κάποιοι Jobs και Wosniak, αμφότεροι Steve και ηλικιακά λίγο νεότεροί μας, είχαν κάνει στην Καλιφόρνια αυτά που σκεφτόμασταν να κάνουμε κι εμείς εδώ. Αυτοί πολύ αποδοτικότεροι, βέβαια, αφενός επειδή ήταν μάλλον ευφυέστεροι και καλύτεροι σε τεχνολογικές επιδόσεις, τις οποίες εμείς όμως δεν καταφέραμε να δοκιμάσουμε, αφετέρου επειδή είχαν ακριβώς πρόσβαση σ' αυτά που εμείς μόνο με λόγια γνωρίζαμε.

Και ιστορικά επιβεβαιώνεται, εξ άλλου, ότι οι ικανοί άνθρωποι αναδείχθηκαν, όχι στην πατρίδα τους, αλλά στην εκάστοτε αυτοκρατορική μητρόπολη· κατά τη βιομηχανική εποχή στη Βρετανία ή την κεντροδυτική Ευρώπη γενικότερα και αργότερα στην Αμερική. Και ο Jobs, με πατέρα από τη Συρία, δεν θα είχε καμιά ελπίδα να αναδειχθεί στη χώρα του, πέρα από καπάτσος έμπορος στο παζάρι ή ικανός δημόσιος υπάλληλος σε κάποιο υπουργείο - όπως και στην Ελλάδα, βεβαίως. Αλλά και ο Wosniak, από το όνομα και την εμφάνιση, μάλλον για νοτιοευρωπαίος Σλάβος δείχνει...

Τα αποτελέσματα και η ιστορία της τεχνολογίας των υπολογιστών από το 1980 και μετά είναι γνωστά! Τώρα που πέθανε ο Jobs, συζήταγα πάλι με το φίλο προγραμματιστή, τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει -και μαζί μας πολλοί άλλοι νέοι τεχνικοί-, αν είχαμε έναν κατάλληλο τεχνολογικό περίγυρο, ο οποίος ακόμα δεν υπάρχει και γι' αυτό φεύγουν και σήμερα τόσοι ικανοί συμπατριώτες μας στο εξωτερικό!